رسیدن به تو خیاله می دونم

                        تو میگی یه روزی مال من میشی

                                                                      اما موندنت محاله می دونم

                        تو میگی شبا دعامون می کنی

                                                              چشمه ی چشات زلاله می دونم

                        توی آسمون سرنوشت ما

                                                                       ماه کاملم هلاله می دونم

                        تو میگی پرنده شیم بریم هوا

                                                                  غصه ی ما دو تا باله می دونم

                        چشم من پر از غم نبودنت

                                                                       دل تو پر  از ملاله می دونم

                        طاقتم دیگه داره تموم می شه

                                                                     صبر تو رو به زواله می دونم

                        اون درخت سیب آرزوهامون

                                                                     پر میوه های کاله می دونم

                        آره میری و نمی پرسی که این

                                                             دل عاشق در چه حاله می دونم

* رز سفيد: پاكي. معصوميت. راز. سكوت. فروتني. احترام. "عشق من به تو عميق و خالصانه است"

* رز صورتي: قدرداني.  "متشكرم" وقار. ستايش. همدلي. لطافت. شادكامي.  "باورم كن" -

"تو خيلي دوست داشتني هستي"

* رز زرد: شادماني. رفاقت. شوق. حسادت. آغاز دوباره- "فراموشم نكن" - "معذرت ميخواهم"

* رز بنفش: عشق در نگاه اول.

* رز نارنجي: اشتياق. شيفتگي. آرزو.

* غنچه رز: نماد پاكي و زيبايي. جواني. عشق نوپا.

* يك شاخه گل رز: سادگي. سپاسگزاري. عشق تازه.

* يك شاخه گل رز سرخ: "دوستت دارم".

*  رزسفيد عروس: عشق مبارك و فرخنده.

* رز قرمز سير: سوگواري.

* رز سياه: مرگ.

* تركيبي از رز سفيد و سرخ: اتحاد. سازش

* رز كاملا شكفته: "من متعهد به تو هستم"-"هنوز دوستت داردم"

* دسته گل رز: قدرداني.

* دسته گل رز كوچك: "من به ياد تو هستم"

زیر بارون راه نرفتی تا بفهمی من چی می گم.....

تو ندیدی اون نگاهو تا بفهمی از کی می گم.....

چشمای اون زیر بارون..... سر پناه امن من بود.....

سایه بون پلکاش جای خوب گم شدن بود.....

تنها شب مونده و بارون..... همه سهم من این بود....

تو پرنده بودی من سرو.....ریشه هام توی زمین بود.....

اگه اونو دیده بودی..... با من این شعر رو می خوندی.....

رو به شب داد می کشیدی..... نازنین چرا نموندی.....

حالا زیر چتر بارون بی تو خیس خیسم.....

زیر رگبار گلایه دارم از تو می نویسم.....

پس همچنان در انتظارت زیر بارون می مانم.....

تو این شب غریب کسی به فکر ما نبود

تو این دیار بی کسی هیچ کس دل سوزمون نبود

حالا تو هم تنهام نذار ' نذار که تنها ببمونم

برات دعا میکنم , برات دعا میکنم

بمیـــرم واســـه بغـــض تـــو فکـــر منـــو نکـــن بـــرو

اگر سراغمو گرفت بگین نشونه ای نزاشت  بگین از اینجا رفته اون چاره دیگه ای نداشت

اگـه بـــازم پرســید ازم        اگه نکرد اشـــکاشــو پاک        چاره ای نیست بهــش بگــید 

فلانی رفته زیر خاک         

رنگ  نگاه معصومت در خاطر پنجره ها مانده است 

خاطره ي با تو بودن 

روي زيبا ترين صفحه ی دفتر خاطراتم ورق خورد 

و افسوس كه چه زود گذشت 

و چه بي تاب بودند لحظه هاي دلتنگي براي هجوم به قلب خسته ي من 

و من پشت همان پنجره ي خاطره ها منتظرت مي مانم

و صدايت آرامش بخش آغاز تمام روز ها ي تنهاييم خواهد بود

چه زيباست گريستن در شبهای تاريک بی مهتاب با ياد تو

و مرور تمام خاطرات بودن با تو

ياد کردن آن روزی که زير باران ملتمسانه چشم در چشم هم دوخته بوديم ، حتی باران نيز نتوانست قطرات اشک ما را مخفی کند

افسوس که لحظات راز و نياز ما به اندازه ی غلطيدن اشک از چشم کوتاه بود اما شيرينی و حلاوت آن با تو بودنها تا ابد در يادم جاريست

در خاطرت هست با هم عهد کرديم تا در لحظات دلتنگی بغضمان را با آسمان تقسيم کنيم و با ديدن ستاره ها روزهای خوش آينده را تجسم کنيم ؟

همیشه به یادتم..........

اي عشق من سفر به خير دوريت نميشه عادتم

دوباره ساختيم قصه ها از عشق بي آوازه اي

رفتي نمونده خاطرات اون عشق ما اي هم نفس

عشق چیست؟ عاشق کیست؟

مقصود دل و مرا جانی عشق است                 سرمایه ی عمر جاودانی عشق است

آن عشق بود کز و بقا یافته خضر                یعنی که حیات جاودانی عشق است

عشق آتش سوزان است وبحر بیکران است همه جان است وقصه بی پایان است عقل و ادراک دردی حیران است ودل در,یافت وی ناتوان ,نهان کننده ی عیان است و عیان کننده ی نهان روح روح است و فتوح فتوح اگر خاموش باشد دلش چاک کند و از غیر خود پاک کند و اگر بجزو شدوی را زیر و زبر کند وشهر را خبر کند هم آتش است هم آب هم ظلمت است هم آفتاب عشق درد است لیکن به درد آرد چنانکه علت حیات است سبب ممات است هرچند مایه ی راحت است پیر آیه و آفت است

ای آنکه مانده بطمع برصال خویش               نشنیده که عشق سراسر بلا بود    

پروانه ضعیف کند جان و دل نثار                 تا پیش شمع یک نفس اورا بقا بود

با تو چه زندگی هایی که تو رویاهام نداشتم
تک و تنها بودم اما تورو تنها نمیذاشتم
چه سفرها با تو کردم چه سفرها تورو بردم
دم مرگ رسیدم اما به هوای تو نمردم

دارم از تو مینویسم که نگی دوستت ندارم
از تو که با یک نگاهت زیرو رو شد روزگارم
دارم از تو مینویسم ... دارم از تو مینویسم
موقع نوشتنو.... وقت اسم گذاشتنو
کسی رو جز تو نداشتم .... اسمی جز تو نمیذاشتم
من تموم قصه هام قصه توست
اگه غمگینه اون از غصه توست

با تو چه زندگی هایی که تو رویاهام نداشتم
حتی من به آرزوهات تورو آخر میرسوندم
میرسیدی تو من اما آرزو به دل میموندم
هی میخواستم که بگم که بدونی حالمو
اما ترس و دلهره خط میزد خیالمو
توی گفتن و نگفتن از چه روزهایی گذشتم
اینقده رفتم و رفتم که هنوزم برنگشتم
من تموم قصه هام قصه توست
اگه غمگینه اون از غصه توست

هرچی شعرعاشقونس من برای تو نوشتم
تو جهنم سوختم اما مینوشتم تو بهشتم
اگه عاشقونه خوندم تو بدون چه کسی باعثه شه
اگه مردم تو بدون چه کسی باعثه شه

یکدفعه مثل یک آهو توی صحراها رمیدی
بس که چشم تو قشنگه گله گرگ رو ندیدی
دل نبود توی دلم ... تورو گرگها نبینن
اونا با دندون تیز به کمینت نشینن

الهی من فدای تو... چیکارکنم برای تو؟
اگه تو این بیابونا خاری بره به پای تو

یکدفعه مثل پرنده قفس عشقو شکستی
پر زدی تو آسمونها رفتی اون دورها نشستی
دل نبود توی دلم... گم نشی تو کوچه باغها
غروبها که تاریکه ... نریزن سرت کلاغها
نخوره سنگی به بالت ... پرت نشه فکرو خیالت


یکدفعه مثل یک گل... رفتی تو دست خزون
سیل بارون و تگرگ از آسمون
بردمت تو گلخونه... که نریزه روی سرت
که یکوقت خیس نشه ... یخ کنه بال و پرت
نشکنی زیر تگرگ ... نریزه از تو یه برگ

یکدفعه مثل یک شمع... داشتی خاموش میشدی
اگه پروانه نبود تو فراموش میشدی
اره پروانه شدم... تا پرام سوخته بشه
که آتیش دل تو... به دلم دوخته بشه
که بسوزه پروبالم ... که راحت بشه خیالم

دارم از تو مینویسم... تو که غم داره نگاهت
اگه دوست داشتی بگو...تا بازم بگم برات
اینقده میگم تا خسته شم
با عشق تو شکسته شم

ز عاشق بودنش مستم!

نمي دانم که دانست او دليل گريه هايم را؟ نمي دانم که حس کرد او حضورش در سکوتم را؟ و مي دانم

که مي دانست ز عاشق بودنش مستم وجود ساده اش بوده که من اينگونه

دل بستم............

ز عاشق بودنش مستم!

نمي دانم که دانست او دليل گريه هايم را؟ نمي دانم که حس کرد او حضورش در سکوتم را؟ و مي دانم

که مي دانست ز عاشق بودنش مستم وجود ساده اش بوده که من اينگونه

دل بستم............

زعاشق بودنش مستم!

نمي دانم که دانست او دليل گريه هايم را؟ نمي دانم که حس کرد او حضورش در سکوتم را؟ و مي دانم

که مي دانست ز عاشق بودنش مستم وجود ساده اش بوده که من اينگونه

دل بستم............

به همان قدر که چشم تو پر از زیباییست

بی تو دنیای من ای دوست پر از تنهاییست

این غزلهای زلالی که زمن میشنوی

چشمه جاری اندوه دلی دریاییست

چند وقت است که بازیچه مردم شده ام

گرچه بازیچه شدن نیز خودش دنیاییست

دل به دریا زده تا بازهم آغاز کنم

ماجرایی که سرانجامش یک رسواییست

امشب ای آینه تکلیف مرا روشن کن

حق به دست دل من عقل و یا زیباییست

دلخوش عشق شما نیستم ای اهل زمین

به خداوند که معشوقه من بالاییست

این غزل نیز دل تنگ مرا باز نکرد

روح من تشنه یک زمزمه نیماییست

می دونی وقتی که رفتی / رفتی و از من گذشتی

نوشتم من روی دیوار / اسم تو رو به یادگار

می دونی دوست دارم من / می دونی عاشقتم من

مثه یه عاشق دیوونه / که فقط از تو می خونه

شکستم بی صدا با یک نگاه

می دونم نمی شه نه بی تو تو رویا

یک نگاه یه گریه با یک صدا / منو کشت منو برد تنها تو رویا

می دونی اگه بری می میرم آره خوشگل من

بی تو من می میرم تو دامت اسیرم

شکستم بی صدا با یک نگاه / می دونم نمی شه نه بی تو تو رویا

عشق من می میرم بی تو

بی تو من می میرم تو دامت اسیرم

من می میرم اگه نباشی

تو که بودی یار من / تو که بودی مال من

حالا تو رفتی ساکت و خاموشه دیار من

برگرد عزیزم بشنو تو این صدای من / بیا بازم عاشقونه اسممو صدا بزن

باران غم بود و خون بود تو نگاه من

بیا و نرو و بمون روح نشه جدا ز تن

تن خسته ی من آغوش گرم تو رو می خواد

چشم بسته ی من خاطراتتو داره به یاد

اگه بخوای می میرم وقتی تو نباشی / اگه نخوای من می رم حتی ستاره شی

چرا خدا یه کاری کردی که من عاشق بشم

چرا خدا وقتی که من عاشق شدم نموند پیشم؟

تو که معنی اسمت شده واسه من صدا

تو که تا تو رو می بینه می میره با یک نگاه

می دونی وقتی که رفتی / رفتی و از من گذشتی

نوشتم من روی دیوار / اسم تو رو به یادگار

می دونی دوست دارم من / می دونی عاشقتم من

مثه یه عاشق دیوونه / که فقط از تو می خونه

شکستم بی صدا با یک نگاه / می دونم نمی شه نه بی تو تو رویا

یک نگاه یه گریه با یک صدا / منو کشت منو برد تنها تو رویا

می دونی اگه بری می میرم / آره خوشگل من

بی تو من می میرم تو دامت اسیرم

شکستم بی صدا با یک نگاه / می دونم نمی شه نه بی تو تو رویا

بدون تو از زندگی سیرم

عاشقم عاشق تو / عاشق چشم گریانت

من می خوام با تو باشم / عزیز من من می خوامت

خوب دیگه گفتم تو رو چه قدر می خوام خیلی زیاد / حالا تو نرو بیا فاصله ها بره ز یاد

قصه ي عشق من و تو

قصه ي درد و جداييست

وقت لبخند دوبارم لحظه ي سبز رهاييست

قصه ي عشق من و تو

قصه ي برفه با خورشيد

بشکنه دست کسي که پر پروازمونو چيد

عشق ما زنده ميمونه

قدرتش شايد بتونه

بعد مرگ تو آسمونها مارو به هم برسونه

ميدونم تو قلب تو من آخرينم

تو بدون تو دشت عشق عاشقترينم

به خدا بعد تو مردم تا به امروز

نمي تونم جاي خاليتو ببينم

هميشه فاصله بين دست ما بود

گريه هامون تو دلامون بي صدا بود

صخره ي سکوت لبهاي من و تو

سقف عشقمون و سياه و نابود کرد

در اوج تنهاییم به هیچ فکر میکنم ...

 نیست میشوم و باز خودم را در گرداب زندگی سرگردان می بینم .

 در اوج تنهایی میخندم به هر آن چه بودن میخوانند و من داشتن می نامم .

در اوج تنهایی به عشق فکر میکنم و پاک تر از آن دروغ را می بینم .

 در اوج تنهایی به حال دلم زار میزنم و به سادگیش میخندم .

در اوج تنهایی . . . 

میمیرم . . .

خدا دوستت دارم

رنج تلخ است ولي وقتي آن را به تنهايي مي کشيم تا دوست را به ياري نخوانيم،
براي او کاري مي کنيم و اين خود دل را شکيبا مي کند.
طعم توفيق را مي چشاند. و چه تلخ است لذت را "تنها" بردن و چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن
و چه بدبختي آزاردهنده اي ست "تنها" خوشبخت بودن!.

آخر تو هم صداي من منو گذاشتي رفتي و بي صدا شدي

مثل تموم آما راهي قصه ها شدي

رفتي و بي تو همدمم اشكاي پشت شيشه هاست

روزاي خوب ديدنت يادم نميره آشناست

اي عشق من سفر به خير دوريت نميشه عادتم

دوباره ساختيم قصه ها از عشق بي آوازه اي

رفتي نمونده خاطرات اون عشق ما اي هم نفس

اي صاحب ترانه هام

ترانه هامو رنگ كن بزار همه يه رنگ شن رنگ تو رو بگيرن مثل خودت قشنگ شن

تو رنگ آسموني طلايي مثل خورشيد رنگ گل بنفشه رنگ صداي اميد

ترانه هامو بو كن بوي تو رو بگيرن مي خوام كه شعرام بي تو جون نگيرن بميرن

هواي دل انگيز تو محبوب شعر نداره هواي دم مسيجا پيش تو كم مي ياره

ترانه هامو تازه كن معجزه پيدا بشه قفل وزن و قافيه با دست تو وا بشه

انگشتاي جادوييت سنگو طلا ميكنه نوازشاي گرمت شعله به پا ميكنه

تو نباشي چه كسي منو نوازش ميكنه

با صبوري با من دل خسته سازش ميكنه

تو نباشي نمي خوام لحظه اي رو سر بكنم

نمي دونم بعد تو من چي رو باور بكنم

نميتونم نميتونم كه تو رو رها كنم

بعد تو من كيرو عشق قشنگم صدا كنم

قهوه ي چشمات

تو نگات لطيف و گيراس مثه پونه هاي وحشي

ميشه از قهوه ي چشمات جرعه اي به من ببخشي

پيش وسعت دل تو آسمون خيلي حقيره

بين اين سايه پرستا مثه خورشيد مي درخشي

از كدوم فصل قشنگي كه صدات پر از جوانه س

توي نرماي نگاهت پيچ و تاب صد ترانه س

باز لبخندت بازم منو از خودم بگيره

كه دلم ديوونه ي اون خنده هاي عاشقونه س

هم سكوت بي نقابم تو با بغض من عجيني

توي اين نياي پر شك خود خود يقيني

اكه تو بري يه روزي اگه عشقمو بسوزوني

اگه دنيا زير و رو شه تو بازم واسم هميني

منو وقف لحظه هات كن با تو لبريز خيالم

با تو داغ داغ داغم يه طلوع بي زوالم

منو دعايي كن از اين تب بگزرونم از دل شب

با تو مي رسم به فرا بي تو تا هميشه كالم

هر نگاه بي كلامت مث انعكاس نوره

پيش برق چشمك تو چشماي خورشيد كوره 

ا گه يه روز ديدي که وقتي داري رد مي شي بر مي گرده و نگات مي کنه

بدون براش مهمي

اگه يه روز ديدي که وقتي داري ميوفتي بر مي گرده و با عجله مي ياد سمتت

بدون براش عزيزي

اگه يه روز ديدي وقتي داري مي خندي بر مي گرده و نگات مي کنه

 بدون واسش قشنگي

اگه يه روز ديدي وقتي داري گريه مي کني بر مي گرده و مياد باهات اشک مي ريزه

بدون دوستت داره

اگه يه روز ديدي وقتي داري با يکي ديگه حرف مي زني ترکت مي کنه

بدون عاشقته

اگه يه روز ديدي وقتي داري ترکش مي کني برات فقط سکوت مي کنه

 بدون ديوونت

اگه يه روز ديدي که ازنبودنت داغون شده

 بدون براش همه چي بودي

اگه يه روز ديدي که يه روز از بي تو بودن مي ناله

بدون بدونه تو مي ميره

اگه يه روز ديدي که بعد رفتنت لباس سفيد پوشيده

بدون بدون تو مرده

اگه يه روز ديديش که يه گوشه افتاده و يه پارچه سفيد روش کشيدن

بدون واسه خاطر تو مرده

عشق يعنی يک سلام و يک درود
عشق يعنی درد و محنت در درون
عشق يعنی يک تبلور يک سرود
عشق يعنی قطره و دريا شدن
عشق يعنی يک شقايق غرق خون
عشق يعنی زاهد اما بت پرست
عشق يعنی همچو من شيدا شدن
عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه
عشق يعنی بيستون كندن بدست
عشق يعنی آب بر آذر زدن
عشق يعنی چون محمد پا به راه
عشق يعنی عالمی راز و نياز
عشق يعنی با پرستو پر زدن
عشق يعنی رسم دل بر هم زدن
عشق يعنی يک تيمم يک نماز
عشق يعنی سر به دار آويختن
عشق يعنی اشک حسرت ريختن.

بیا تا لیلی و مجنون شویم، افسانه اش با من

بیا با من به شهر عشق رو کن، خانه اش با من

بیا تا سر به روی شانه هم راز دل گوییم

اگر مویت چو روزم شد پریشان، شانه اش با من

 سلام ای غم، سلام ای آشنای مهربان دل

پر پرواز وا کن چون پرستو، لانه اش با من

مگو دیوانه کو، زنجیره گیسورا ز هم وا کن

دل دیوانه، دیوانمه، دیوانه اش با من

در این دنیای وانفسای حسرتزای بی فردا

خدایا عاشقان را غم مده، شکرانه اش با من

مگو دیگر سمندر در دل آتش نمی سوزد

تو گرمم کن به افسون، گرمی افسانه اش با من

چه بشکن بشکنی دارد، فلک در کار سرمستان

 تو پیمان بشکنی، نشکستن پیمانه اش با من.